یکی از شایع ترین مشکلات اسکلتی و عضلانی تغییرات دژنراتیو مفاصل بویژه مفصل زانو است. فاکتورها و عوامل مختلفی در ایجاد آرتروز زانو موثر است. مسائل فرهنگی نظیر شیوه نشستن ، استفاده از سرویس های بهداشتی ایرانی و ... در میزان شیوع تغییرات دژنراتیو مفصل زانو تاثیر به سزائی دارد. برخی عوامل نظیر شکستگی در اندامهای تحتانی ، شکستگی های لگن ، شکستگی ستون فقرات و به طور کلی هر عاملی که منجر به تغییر در نحوه انتقال وزن بدن به زمین می شود در ایجاد یا تسریع علام آرتروز زانو تاثیرگذار است. این تغییرات مفصلی سنایل (وابسته به سن) می باشند اما شیوه نگهداری و مراقبت از بدن می تواند فرایند تخریب و تغییرات دژنراتیو را به طور جدی تحت تاثیر قرار دهد. در فیزیوتراپی نوبن نگرش به آرتروز زانو همانند سایر بیمارهای اسکلتی و عضلانی تغییر یافته است. در حالی که اغلب پزشکان در مواجهه با درد زانو پس از توصیه رادیوگرافی و مشاهده تغییرات (که غالبا قابل انتظار هستند) ، ضمن تشخیص آرتروز زانو به تجویز دارو می پردازند فیزیوتراپیست در چنین شرایطی سندرم های حرکتی (movement impairment syndromes) و عدم تعادل عضلانی (muscle imbalance) را بیشتر مد نظر قرار می دهد. در واقع نگاه فیزیوتراپیست بر خلاف نگاه ساختاری (structural approach) پزشک ، فانکشنال (functional approach) است. نتیجه این تفاوت نگاه ، تفاوت اساسی در مداخلات درمانی است.
گاهی همکاران پزشک در مواجهه با بیماران جوان یا میانسال از اصلاحاتی نظیر آرتروز زودرس استفاده می کنند در حالیکه عضلات (که بیشترین حجم بدن را به خود اختصاص داده اند) به راحتی از نگاه پزشک دور باقی می مانند. (در خوشبینانه ترین شرایط پزشک بحث ضعف عضلات را مطرح می کند) ! در حالیکه عدم بالانس عضلانی که هدیه زندگی ماشینی امروز است مهمترین فاکتور در شروع علائمی نظیر درد زانو به شمار می رود . کوتاهی برخی گروه های عضلانی تاثیر گذار بر زانو ، ضعف برخی گروه های عضلانی دیگر ، تغییر در مرکز ثقل و ... می تواند به عنوان مهمترین فاکتورها مد نظر درمانگر قرار گیرد .
با تغییر زاویه دید درمانگر ، مداخلات درمانی نیز متفاوت خواهد بود . در نتیجه استفاده از دارو یا مدالیته های فیزیوتراپی نظیر شاک ویو ، لیزر ، مگنت و ... محدودتر می شود و درمانگر رسالتی جدی تر بر عهده می گیرد.
درمان فیزیوتراپی در آرتروز زانو
علاوه بر استفاده از مدالیته های درمانی نظیر TENS ، IF ، US ، Laser ، PEMFS و ESWT رفع کوتاهی های عضلانی ، تقویت عضلات اطراف زانو ، موبیلیزاسیون استخوان کشکک patella mobilization برای درمان آرتروز زانو مورد استفاده قرار می گیرد.
