فیزیوتراپی چیست

فیزیوتراپی Physiotherapy نوعی بازپروری Rehabilitation است. بازپروری ممکن است

• فیزیکی باشد که به آن فیزیوتراپی میگویند

• روحی باشد مانند کاری که در مراکز بازپروری مجرمان اجتماعی انجام میشود

• دارویی باشد مانند بازپروری اعتیاد

فیزیوتراپی یا بازپروری فیزیکی Physical Therapy شاخه ای از علم پزشکی است که هدف از آن استفاده از روش های فیزیکی غیر تهاجمی (بدون آسیب به بافت مانند آنچه در عمل جراحی با شکافتن بافت انجام میشود) برای بهتر کردن کارکرد سیستم حرکتی فرد و رساندن آن به وضعیت قبل از بیماری است. البته محدوده فعالیت فیزیوتراپی بیش از فقط سیستم حرکتی است.

• فیزیوتراپی درمان هایی فیزیکی را بر روی عضلات، استخوان ها و مفاصل انجام میدهد. مانند کمک به درمان کمردرد، دردهای مفاصل، آسیب های ورزشی و بهبود سریعتر و بهتر سیستم حرکتی بعد از اعمال جراحی که روی آن انجام میشود

• فیزیوتراپی درمان های فیزیکی را برای بهبود کارکرد سیستم تنفسی انجام میدهد مانند کمک به درمان آسم، برونشیت و آمفیزم

• فیزیوتراپی درمان فیزیکی را برای بهبود مشکلات سیستم عصبی انجام میدهد مانند کمک به درمان ضربات وارده به سر، سکته مغزی، آسیب های نخاع، پارکینسون، ام اس و یا بازپروری بیمار بعد از جراحی مغز

در مورد سیستم حرکتی انسان فیزیوتراپ کمک میکند به

• برگرداندن دامنه حرکتی و قدرت عضلات اندام و تعادل و هماهنگی بین عضلات و اندام ها به وضعیت قبل از بیماری یا بعد از درمان آسیب های سیستم حرکتی (که بدنبال ضربه ایجاد شده و درمان های اولیه آن به توسط ارتوپد انجام میشود) با انجام و آموزش حرکات نرمشی. به عبارت دیگر کمک به برگرداندن کارکرد سیستم حرکتی بعد از اینکه مشکلی در آن ایجاد شود

• آموزش بیمار در استفاده بهتر از وسایل محیط و طرز استفاده از عصا، واکر، ویلچر و اندام مصنوعی و طرز درست راه رفتن بعد از شروع بیماری

• کاهش درد و تورم بیمار با استفاده از گرما، سرما، ماساز، کشش، اولتراسوند، تحریک الکتریکی و دیگر ابزارها

مشکلات ساختاری ستون فقرات و پاسچر (کیفو اسکولیوز)

یکی از مشکلات شایع ستون فقرت بویژه در نوجوانان (خصوصا در دختران نوجوان) مسائل ساختاری ستون فقرات نظیر کیفوز ، اسکولیوز و کیفواسکولیوز است. گرچه خیلی از بیماران مبتلا به این بیماریها فاقد علامت هستند و ممکن است نیازی به درمان نداشته باشند اما نقش درمانهای طبی و فیزیوتراپی در اصلاح اینگونه مسائل ساختاری غیر قابل انکار است. میزان انحراف ستون فقرات ، سن بیمار و میزان همکاری و تعامل بیمار و خانواده وی با تیم درمان از مهمترین فاکتورهای موثر در نتیجه درمان فیزیوتراپی است. مهمترین مداخلات فیزیوتراپی در اینگونه بیماران شامل موارد زیر است

• تمرین درمانی با تاکید روی تمرینات اصلاحی ستون فقرات (مهمترین روش درمان)
• تمرینات تنفسی بویژه در بیماران اسکولیوتیک
• تمرینات استرچی برای عضلات کوتاه شده
• تمرینات تقویتی برای عضلات ضعیف شده
• تجویر بریس مناسب
• تیپینگ (روشی  موثر ، مناسب و کم هزینه)
• درمانهای دستی (بویژه در بیمارانی که از دردهای ناحیه کتف ، شانه ، بازو ،  دست یا کمر شکایت دارند)
• 
• 
  

درمان فیزیوتراپی در تنگی کانال نخاعی

تنگی کانال نخاعی Spinal Stenosis به معنای کاهش فضای خالی کانال نخاعی یا سوراخهای بین مهره ای است که محل عبور رشته های اعصاب نخاعی است. تنگی کانتال غالبا در ستون فقرات گردنی و کمری دیده می شود . در حالی که در برخی از بیماران مبتلا به تنگی کانال نخاعی نشانه و علامتی دیده نمی شود تنگی کانال می تواند باعث درد ، بی حسی ، پارستزیا ، ضعف عضلانی و مشکلات کنترل ادار و مدفوع شود . تغییرات دژنراتیو که با افزایش سن در مهره ها ایجاد می شود و استرس های مکانیکی مداوم روی مهره ها از اصلی ترین عوامل ایجاد تنگی کانال نخاعی است. گاهی دیسکوپاتی های مزمن یا لیزخوردگی مهره ها Spondylolisthesis می تواند باعث تنگ شدن کانال نخاعی و فشار روی طناب نخاعی یا رشته های عصبی شود . گاهی تنگی کانال نخاعی ممکن است منجر به علائم جدی زیر شود:

• Numbness بی حسی
• Weakness ضعف و آتروفی عضلانی
• Incontinence بی اختیاری ادرار
• Paralysis فلج عضلانی

در برخی موارد به دلیل فشار روی رشته های عصبی و مشکلات جدی بیمار لازم است مداخله جراحی صورت گیرد .

درمان فیزیوتراپی در تنگی کانال همانند سایر مشکلات اسکلتی و عضلانی شامل الکتروتراپی ، کرایوتراپی ، ترموتراپی ، تمرین درمانی ، تجویر عصا یا واکر  و درمانهای دستی است. تمرین درمانی مناسب مهمترین مداخله فیزیوتراپی در بیماران با سابقه تنگی کانال نخاعی است. طراحی تمرینات مناسب مهمترین رسالت فیزیوتراپیست به شمار می رود .

معاینه دقیق بیمار و بررسی موقعیت هائی که منجر به افزایش فشار روی ریشه های عصبی می شود در طراحی پلان تمرین درمانی تاثیر شایان توجهی دارد.