فیزیوتراپی -تمرین درمانی

اصلاح حرکت در مسیر زندگی سبز

فیزیوتراپی -تمرین درمانی

اصلاح حرکت در مسیر زندگی سبز

دفورمیتی هاگلوند


دفورمیتی هاگلوند

دفورمیتی هاگلوند یک برجستگی روی سطح فوقانی قسمت خلفی کالکانئوس است. این حالت ممکن است در هر فردی اتفاق بیفتد، ولی در زنانی که در دهه 20 زندگی خود هستند، بیشتر دیده می‌شود. فشار مداوم ناشی از این دفورمیتی یا ناشی از کفش نامناسب، می‌تواند باعث التهاب و تورم بین استخوان کالکانئوس و تاندون آشیل شود که به بورسیت رتروکالکانئوس می‌انجامد. در بیمارانی که بورسیت دارند، اریتم و تورم روی بورس و تندرنس در لمس مستقیم دیده می‌شود. هدف از درمان دفورمیتی هاگلوند با یا بدون بورسیت، عبارت است از کاهش فشار و التهاب از طریق پوشیدن کفش‌های پشت‌باز، داروهای ضد التهاب یا مسکن، و تزریق کورتیکواسترویید (تزریق تحت هدایت سونوگرافی ارجح است تا از آسیب به تاندون آشیل جلوگیری شود). فیزیوتراپی هم می‌تواند به کاهش درد کمک کند. در موارد مقاوم به درمان، ممکن است به جراحی جهت برداشت دفورمیتی هاگلوند نیاز باشد.

هیدروتراپی چیست؟

هیدروتراپی چیست؟
     

هیدروتراپی یا آب درمانی، درمان بیماری ها با استفاده از آب است. هیدروترمال تراپی استفاده از آب با حرارت مانند وان های داغ یا چشمه های آب گرم است.
   
 
  هیدروتراپی چیست؟
   
 هیدروتراپی یا آب درمانی، درمان بیماری ها با استفاده از آب است. هیدروترمال تراپی استفاده از آب با حرارت مانند وان های داغ یا چشمه های آب گرم است. هدف هیدروتراپی خارج کردن سمومی از بدن است که می توانند موجب درد مفاصل و التهاب شوند. همچنین درمان به روش هیدروتراپی در کنترل بیماری های مزمن از قبیل رماتسیم مفاصل و رماتیسم استخوان ها کارساز است.

درمان به روش هیدروتراپی برای کم خوابی: آیا شب ها خوب نمی خوابید؟ براساس گزارش سازمان خواب کشور بالغ بر ۱۳۲ میلیون نفر در ایالات متحده دچار برخی عوارض اختلالات خوابی هستند. گزارش های این تحقیق حاکی از آن است که افرادی که خواب سبکی دارند حمام آب داغ را به عنوان یکی از محبوب ترین راه های درمان خود عنوان کردند. هر چیزی کمک کند خون به بخش های خارجی و بیرون از مغز بازگردد به درمان بی خوابی کمک می کند و خواب را آسان تر می کند. افت حرارت بدن می تواند کمک کند تا بدن به خواب عمیق تری فرو رود. حمام آب داغ در هنگام گرفتگی ماهیچه ها و هیجان بیش از حد ناشی از فشار مؤثر است. وقتی شخص به زیر آب فرو می رود احساس بی وزنی می کند. در این زمان بدان از کشش همیشگی جاذبه قطع می شود. آبی که در حال حرکت است گیرنده های حس لامسه روی پوست را تحریک کرده و باعث آزاد کردن ماهیچه های منقبض و افزایش جریان خون می شود این مالش آب باعث احساسی همچون ماساژ می شود.

استفاده از هیدراتراپی در درمان کمردرد: کمردرد بعد از سرماخوردگی و آنفلوآنزا دومین عامل مراجعه آمریکائی ها به پزشک هست. میلیون ها نفر بی دلیل از کمردرد رنج می برند. براساس تحقیقی در نشریه انگلیسی مفصل شناسی شواهدی وجود داشت دال بر اینکه در سال ۱۹۹۵ درمان با حمام داغ اثرات کوتاه و بلند مدتی روی افرادی که از کمردرد رنج می برده اند، داشته است. در تحقیقی که روی ۴۰ نفر از افراد در دانشگاه مینسوتا انجام شد، ۸۵% جکوزی را بر آب راکد ترجیح داده اند. هر دو آنها در کاهش هیجان مؤثر بوده اند؛ اما تنها جکوزی در کاهش استرس افراد مؤثرتر است. در تحقیقاتی در فرانسه؛ بعدها منجر به چاپ تحقیقی در نشریه مفصل شناسی شد که مؤید این نتایج بود. آزمایش ها بهبود وضع سلامتی گروهی را که آب گرم درمانی کرده بودند نسبت به افرادی که تنها از دارو استفاده کرده بودند، بعد از سه هفته آب گرم درمانی نشان می داد. استفاده از داروهای ضدالتهاب و آرام بخش نیز در روش گروه آب گرم درمانی کاهش داده شد. اطلاعات مربوط به این تحقیق در بخش آرتروز در، مارچ ـ آوریل ۱۹۹۶ منتشر شد.

استفاده از هیدروتراپی در کمردرد؛ درمان بیماری های ششی، تنگی نفس، تصلب بافت ها، امراض نخاعی، کمردرد، کمردرد و کمرهای ضعیف و همین طور در رهائی از نور آلرژی عصب سه قلو، دندان درد و میگرن و در آرام بخشی به چشمان خسته مؤثر است. درمان گردن برای رفع سرگیجه، آرتروز انگشت و مفاصل دست، صدای زنگ در گوش، افسردگی خفیف، حساسیت بیش از حد به تغییرات آب و هوا، گرفتگی کتف و گردن، سردرد و میگرن ها مؤثر است.

این روش درمان نباید برای کسانی که دچار عوارض قلبی عروقی، بزرگی غده تیروئید و فشار خون بالا هستند مورد استفاده قرار گیرد. هیدروتراپی سینه، برای گلودرد، تنگی تنفس و برونشیت مؤثر است. حرارت آب باید متعدل شود اگر احتمال خطر آنژیوسپازم وجود دارد. آب درمانی برای قسمت بالای بدن در بهبود جریان خون به قلب، شش ها و شش شامه ها مؤثر است. این کار برای تحریک دستگاه تنفسی و قلبی، بالا بردن ضربان، رگ های واریسی، قابلیت تحریک دستگاه عصبی، سردردها، بیماری های حنجره و تارهای صوتی، تنگی نفس و برونشیت مؤثر است. در صورتی که در دستگاه ریوی گرفتگی خونی وجود دارد نباید از این روش استفاده کرد. استفاده از هیدروتراپی روی بازوها برای دست های سرد، زکام بینی و گلو، سردردها، سرگیجه، عوارض قلبی، رماتیسم بازوها، درد اعصاب، بی حسی و اختلالات عصبی مؤثر است.

درمان لگن خاصره با استفاده از هیدروتراپی: در درمان بیماری های کهنه روی شکم، دستگاه تولیدمثل، التهاب، خون لختگی لگن، انقباض ماهیچه ها، بواسیر، دردهای کلیوی و روده ای مؤثر است.

این روش همچنین در بزرگ شدن کیسه زرداب و سنگ سازی، بزرگ شدن جگر، متئوریسم و دیابت نیز بی تأثیر نیست. این روش نبایست باوجود جاربند، آب دادن تحریک پذیر، عفونت های ادراری و یا در حین قاعدگی استفاده شود. هیدروتراپی برای ران ها می تواند به جریان ضعیف و تحریک جریان خون کمک کند.

مجله دنیای ورزشهای آبی

و سایت

http://www.sportaek.blogfa.com

تمرینات هیدروتراپی


چندین تمرین برای دردهای مفصلی و عضلانی دراستخر:

تمرین (1)


این حرکت در محل کم عمق استخر در جایی که آب تا ناحیه سینه قرار دارد،انجام شود. حرکات با تکیه دادن بدن به دیوار استخر آغاز می شود و همزمان با راه رفتن موزون در آب دستها حول محور شانه از عقب به حرکت در می آید که ضمن افزایش جریان خون بدن را برای سایر تمرینات آماده می سازد.

تمرین (2)


شخص در حالی که یک پای خود را ثابت نگه می دارد ، پای دیگر را به اندازه نیم متر به جلو می برد و سپس به حالت اول خود باز می گرداند و  با پای دیگر حرکت را ادامه می دهد. این حرکت ضمن تقویت ماهیچه جلو ران (همسترینگ) باعث از بین رفتن تدریجی محدودیت مفاصل لگن خواهد شد.

تمرین (3)


شخص در حالی که یک پای خود را ثابت نگه می دارد، پای دیگر را به اندازه نیم متر به عقب می برد و سپس به حالت اول خود باز می گرداندو این حرکت را با پای دیگر ادامه میدهد. این حرکت باعث تقویت عضلات پشت ران گردیده و درد و محدودیت را در این مفصل تدریجا از بین خواهد برد.

تمرین (4)


شخص در حالت ایستاده دو دست را بر دیوار استخر تکیه داده ، سپس یک پا را از عقب به اندازه یک زاویه 90 درجه بالا می آورد. در این حالت پا بعد ازطی یک نیم دایره به حالت اول برمی گردد. این حرکت باعث کشش در تاندونهاو ماهیچه اندام تحتانی بخصوص ران و ساق گردیده و درد و محدودیت را در مفاصل لگن و تا حدودی کمر از بین خواهد برد.

تمرین (5)


شخص با حالت ایستاده دو دست را بر دیواره استخر تکیه داده سپس یک پا را از ناحیه زانو خم کرده و به طرف بالا می آورد و سپس در همان حال آن را صاف می کند و به جای اول خود باز می گرداند و همین عمل را با پای دیگر نیز تکرار میکند. این حرکت باعث کاهش درد و محدودیت در مفصل زانو و تقویت عضلات همسترینگ خواهد شد.

تمرین (6)

http://img.tebyan.net/big/1387/06/782215323325274415718918618017523417310746.jpg


شخص در محل کم عمق استخر قرار می گیرد و در حالی که یک پا ثابت می ماند پای دیگر از زانو خم شده و بعد از تشکیل یک زاویه قائمه مجددا" راست شود و به جای اول خود بازمی گردد و همین عمل در مورد پای دیگر نیز انجام می شود که باعث تقویت ماهیچه های پشتی ران گردیده و بدون ایجاد فشار در مفصل زانو ماهیچه ساق را نیز تقویت خواهد کرد.

 

تمرین(7)

شخص در محل کم عمق استخر یک دست را بر دیوار استخر تکیه داده و دست دیگر را در امتداد آن معلق روی آب قرار می دهد و حرکت پا به گونه ای است که یک پا ثابت می ماند و پای دیگر بدون خم شدن زانو در جهت طرفین بدن باز و بسته می شود.این حرکت برای پای دیگر نیز در جهت مخالف باید انجام  شود. این حرکت ضمن افزایش گردش خون در هر دو دست باعث کاهش تدریجی محدودیت لگن و افزایش قدرت در عضلات شانه ، بازو و سایر عضلات ریز در اندام فوقانی و عضلات کناری لگن خواهد شد.

تمرین (8)

شخص در حالی که با دستهای باز لبه استخر را در اختیار دارد ، خود را به دیواراستخر می چسباند و یک پای خود را از زانو به طرف بالا خم می کند و سپس در حالی که پا را رفته رفته باز می نماید ، با پیمودن یک نیم دایره به سمت داخل دوباره به حالت اولیه خود باز می گرداند .این حرکت به همین شکل برای پای دیگر نیز انجام می شود که بدون ایجاد فشار در ناحیه کمر باعث کشیدگی عضلات داخلی پا و رفع محدودیت و درد خواهد شد.

تمرین (9)

شخص از پشت به دیوار استخر می چسبد و با دستهای باز لبه استخر را می گیرد. سپس زانو را در حالت بالا کشیدن به سمت داخل بدن خم می کند، آنگاه با یک چرخش دایره وار به سمت خارج آن را به حالت اول خود باز می گرداند همین کار را برای پای دیگر نیز انجام می شود که موجب تقویت عضلات داخلی ران و کشش عضلات خارجی ران خواهد شد.

تمرین (10)

شخص در حالتی که دو دست را به دیواره استخر تکیه می دهد، یک پا را ثابت نگه داشته و پای دیگر را به اندازه ای از جلو به بالا خم می کند که با تنه خود یک زاویه 90 درجه درست کند.آنگاه در حالیکه پا را در جهت طرفین بدن به چرخش در آورد به حال اول خود باز  می گرداند و با پای دیگر همین کار را انجام می دهد.این حرکت باعث از بین رفتن محدودیت در ناحیه لگن خواهد شد.

تمرین (11)

در این حرکت شخص دستها خود را به صورت باز به لبه استخر می گیرد و یک پای خود را ثابت روی زمین نگه می دارد، آنگاه پای دیگر را بدون خم شدن زانو به دور پای ثابت به چپ و راست به حرکت در می آورد که باعث کشش کلی در مفصل لگن و تقویت عضلات کمری خواهد شد.

تمرین (12)

شخص در کنار دیواراستخرمی ایستد و دستهای خود را به لبه استخر می گیرد ، سپس زانو را به بالا خم می کند و یک بار از سمت راست و بار دیگراز سمت چپ به حالت اول باز می گرداند.این کار باید در دفعات پی در پی وبه کرات انجام گیرد که موجب تقویت عضلات شکمی ، پهلو و کمری و حتی عضلات سرشانه و زیر بغل خواهد شد.

تمرین (13)

شخص از پشت به دیواره استخر با دو دست باز بر روی آبریز استخر تکیه داده و هر دو پا را از زانو خم کرده و به سمت بالا می آورد و به جای خود باز می گرداند در این حالت باسن و پشت شخص باید با بدنه استخر تماس داشته باشد که ضمن اصلاح تدریجی قوس کمر عضلات شکم را نیز تقویت خواهد کرد. این تمرین در افراد با دردهای شدید کمری و بعد از اعمال جراحی کمر توصیه نمی شود.

تمرین (14)

شخص در نقطه ای از استخر قرار می گیرد که آب تا زیر سینه او باشد وسپس دو دست را بالا برده در حالی که بدن ثابت است ، دستها را حول محور شانه از عقب به جلو به چرخش در می آورد و این کار به همین ترتیب ادامه می یابد که باعث تقویت عضلات ساعد و اصلاح انحنای کتف (قوز)  خواهد شد.

تمرین (15)

در حالی که شخص با هر2 دست بدنه استخر را در اختیار دارد ، زانوهای خود را خم کرده و پنجه دو پا را بالا می آورد و روی دیوار استخر قرار می دهد ، سپس در حالی که دستها ثابت می ماند زانو ها را به دفعات خم و راست می کند که باعث اصلاح تدریجی گودی کمر گردیده و ضمن کشش تاندونهای اندام تحتانی بخصوص تاندون آشیل خواهد شد. این تمرین در افراد با دردهای شدید کمری و بعد از اعمال جراحی کمر توصیه نمی شود.

تمرین (16)

در این حرکت شخص بوسیله 2 حلقه نجات خود را روی آب شنا ور نگه می دارد ، سپس زانوهای خود را به بالا خم کرده و به چپ و راست به چرخش در می آورد که ضمن ایجاد کشیدگی در مفصل شانه و کپسول          باعث ایجاد کشیدگی در عضلات کمری و رفع تدریجی محدودیت مفصل لگن خواهد شد.

تهیه شده توسط دکتر بهروز اسفندیاری

و سایتwww.sportaek.blogfa.com